چه می کنه این...

فوتبال دیروز ایران و عربستان رو خونه یکی از همکارا می دیدم. تا دقیقه 70 بازی، برام مسلم بود که عربستان اگه تا صبح هم حمله کنه، گل بزن نیست. اما نمی دونم این چه تعویضایی بود که مربی عربستان انجام داد و تیمش رو از این رو به اون رو کرد. ظرف کمتر از 10 دقیقه 2 گل خوردیم تا بازی برده رو تو ورزشگاه آزادی به عربها ببازیم و اینطور تحقیر بشیم. واقعاً جای خجالت و تاسفه.

فکر می کنم بیشترین ضربه به تیم ما از ناحیه تعویضای اشتباه و ناقص دایی خورده شد. نمی دونم برای چی هاشمیان رو که ذاتاً یک بازیکن سرزن هست به میدون آورد و مکمل این تعویض، یعنی یه بازیکن گوش که از کنار روی سر این بازیکن سانتر کنه رو تو زمین نیوورد . خسرو حیدری رو نیمکت خشک شده بود!

آقای رییس جمهور هم افتخار دادن و مثل فینال جام جهانی کشتی در ایران، حسابی با حضورشون مایه قوت قلب و موفقیت تیم شدن!

اما نکته ای که شاید کمتر در هیاهوی این باخت مفتضحانه به اون پرداخته بشه، آسیب شناسی اجتماعی مردم ایران امروزه که به خوبی در طول این بازی به چشم اومد .

تیم ایران، وقتی در نیمه اول علیرغم حملات فراوون خودش موفق به گل زنی به عربستان نمی شد، تماشاچیا " علی کریمی" رو فریاد می زدن. معلوم بود که با این فریاد به کی اعتراض می کردن. همین تماشاچیا وقتی ایران  با تک گل شجاعی از عربستان پیش افتاد، یکصدا ، علی دایی  رو تشویق می کردن. ایران که گل اول رو خورد سکوت مرگباری یکصد هزار تماشاچی رو در بر گرفت و با خوردن گل دوم، همین تماشاچیا یی که تا نیم ساعت پیش، دایی رو به عرش رسونده بودن، اون رو از اون بالا به پایین کشیدن و ... .

حالتهای احساسی تماشاچیای دیروز ایران، برآیند خوبی از جامعه امروز ایرانه. متاسفم که باید بگم آستانه تحمل مردم ما از صفر هم پایین تر اومده و تمرکز و صبوری و متانت خودمون رو داریم از دست می دیم. چرای این موضوع رو باید اهل فن پاسخ بدن که چه بر سر جامعه ایرانی اومده که مثل هوای بهار، هر لحظه یک رنگ و بویی دارن؟

 

/ 0 نظر / 17 بازدید