یغمای جندقی هم خانه خراب شد!!

برادری دو سه شب پیش پیامک زد که چه نشستی که خانه یغمای جندقی – شاعر کویری قرن سیزدهم هجری- را در جنب بانک تجارت اردکان خراب کرده اند . تعجبی نکردم که در اردکان، نشنیدن این اخبار جای تعجب است .

 این خانه هم رفت پشت بند زورخانه قدیمی و مازاری سنایی و... که این سالها در اردکان تخریب شده اند و انگار قرار نیست بازسازی شوند . گویا میراث فرهنگی نشینان قصد دارند تا خرابه های این اماکن را هم به آثار باستانی بدل کنند !

صبح که با نادر پیری- مسئول نجمن دوستداران میراث کهن اردکان- صحبت می کردم ، گفت که علیرغم قدیمی بودن و سابقه باستانی این محل و تعمیر آن توسط میراث فرهنگی در سالهای گذشته، متاسفانه این خانه به ثبت نرسیده بوده و بانک تجارت نیز در اقدامی هوشمندانه!!( این رو خودم حدس زدم!!) اقدام به تبانی با مالک فعلی منزل و تخریب پنهانی آن نموده که در میانه راه تخریب ، با اطلاع از این موضوع از " با خاک یکسان شدن این اثر تاریخی" جلوگیری شده است .

باز هم جای شکرش باقی است . شما را به خواندن شعری از این شاعر گرانقدر دعوت می کنم .

 

 ما خراب غم و خمخانه ز می آباد است

ناصح از باده سخن کن که نصیحت باد است

 

خیز و از شعله می آتش نمرود افروز

خاصه اکنون که گلستان٬ ارم شداد است

 

سیل کهسار خم از میکده در شهر افتاد

وای بر خانه پرهیز که بی بنیاد است

 

با زلال خضرم از می روشن چه نیاز

چشمه آب سیاهی که دراین بغداد است

 

به جز از تاک که شد محترم از حرمت می

زادگان را همه فخر از شرف اجداد است

 

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من

آنچه البته به جایی نرسد فریاد است

 

گفته ای نیست گرفتار مرا آزادی

نه که هر کس که گرفتار تو شد آزاداست

 

چشم زاهد به شناسایی سر رخ و زلف

دیدن روز و شب اعمی مادرزاد است

 

گفتمش خسرو شیرین که ای دل بنمود

کانکه در عهد من این کوه کند فرهاد است

 

هرکه یغما شنود ناله گرمم گوید

آهن سرد چه کوبی دلش از فولاد است

 

/ 0 نظر / 126 بازدید